Proteqt Capital: Proteqt Capital aanpak

Proteqt Capital aanpak - Een andere kijk op beleggen en vermogensbeheer.

John Lowe — Sun, 05 Apr 2026 15:02:41 GMT

Dit artikel is een samenvatting van wat Proteqt Capital te bieden heeft. Via de oranje gekleurde links in de tekst krijgt u meer gedetailleerde informatie over de verschillende onderwerpen.

Proteqt Capital geeft strategisch advies op het gebied van beleggen en vermogensbeheer. We ontwikkelen en beheren portefeuilles op basis van een eigen, uniek model. De uitvoering hiervan gebeurt in samenwerking met een aantal vermogensbeheerders.

Onze aanpak wijkt bewust af van het traditionele vermogensbeheer. In de traditionele benadering ligt de nadruk vooral op lange-termijn beleggen en brede spreiding. Men gaat daarbij uit van twee belangrijke uitgangspunten: markten herstellen zich op termijn altijd en diversificatie dempt het risico voldoende.

In de praktijk is dat niet altijd het geval.

De valkuilen van beleggen voor de lange termijn en diversificatie.

Spreiding en tijd in de markt functioneren vooral goed in een stabiel en gunstig economisch klimaat.

Wanneer dat klimaat verandert, bijvoorbeeld bij oplopende inflatie of afnemende groei, neemt de effectiviteit sterk af.

Juist op het moment dat bescherming nodig is.

Veranderende correlaties.

Dit komt doordat correlaties tussen beleggingscategorieën niet stabiel zijn, maar meebewegen met het economische klimaat. In sommige fases bewegen aandelen en obligaties in dezelfde richting, waardoor het dempende effect van spreiding verdwijnt. Dit was bijvoorbeeld zichtbaar in 2022 en meer recent bij de Amerikaanse- en Israëlische aanval op Iran.

Voor beleggers betekent dit dat het feitelijke risico hoger kan zijn dan op basis van historische aannames wordt verwacht.

Andere benadering.

Daarom kiest Proteqt Capital voor een andere benadering.

Wij sturen portefeuilles niet primair op tijd of spreiding, maar op het economische klimaat. Daarbij analyseren we dagelijks de ontwikkeling van groei en inflatie.

Groei en inflatie.

Deze twee variabelen bepalen in hoge mate rendement, risico en correlaties. Een verband dat uitgebreid is gedocumenteerd in academisch onderzoek. Op basis daarvan onderscheiden we vier economische regimes:

Sweet Spot of Goldilocks: economische groei en dalende inflatie (risk-on).
Reflatie: economische groei en stijgende inflatie (risk-on).
Inflatie: afnemende groei en stijgende inflatie (risk-off).
Deflatie: afnemende groei en dalende inflatie (risk-off).

Elk regime kent een ander risicoprofiel en vraagt om andere asset allocaties en wegingen.

Beperkingen van een statische aanpak.

Omdat elk economisch regime een ander risicoprofiel kent en daarom om andere asset allocaties en wegingen vraagt, is een statische beleggingsaanpak in de praktijk niet altijd effectief. Een aanpak die uitgaat van vaste spreiding en een lange-termijnhorizon blijkt vaak contraproductief en leidt tot onnodige verliezen. Dit betekent dat een statische portefeuille niet in elke fase van de markt even goed presteert. Zelfs niet bij een relatief statische portefeuille of de bekende 60/40-portefeuille.

Onderzoek en toepassing.

Onze methode is gebaseerd op inzichten en modellen die in de Verenigde Staten al geruime tijd succesvol worden toegepast, maar in Nederland nog nauwelijks worden gebruikt.

Sinds 2021 passen wij ditzelfde model in de praktijk toe. Doordat de portefeuilles dagelijks worden afgestemd op de actuele economische omstandigheden, ontstaat een betere aansluiting bij het heersende regime. Het resultaat is meer stabiliteit zonder dat dit ten koste gaat van het rendement, wat leidt tot onderscheidende prestaties.

Opbouw van ons model.

Onze aanpak is opgebouwd rond een duidelijk, gestructureerd proces dat wij het Proteqt Capital-model noemen.

Dit model bestaat uit vier onderdelen:

Regime Compass
Volgt groei en inflatie en bepaalt het economische regime en de bijbehorende asset allocatie en wegingen voor de portefeuille.
Proteqt Structured
Zet selectief buffer ETF’s en garantiestructuren in om in overgangsfases van risk on naar risk off het neerwaartse risico te beperken, terwijl een deel van het opwaartse potentieel behouden blijft.
Proteqtor
De Trigger. Geeft signalen om posities te kopen of te verkopen.
Compass-portefeuilles
Hier komt alles samen. Portefeuilles worden samengesteld en beheerd op basis van Regime Compass, Proteqt Structured en Proteqtor.

Meerwaarde van het Proteqt Capital-model.

Bij vermogende particulieren is vermogen vaak verspreid over meerdere structuren, zoals ondernemingen, holdings en privévermogen. Elke structuur heeft zijn eigen doelstelling. De ene richt zich op groei, de andere juist op stabiliteit en risicobeheersing.

Standaard beleggingsoplossingen houden hier te weinig rekening mee. Ze gaan uit van één uniforme, statische portefeuille gebaseerd op de klassieke principes van lange termijn beleggen en brede spreiding. Daardoor zitten veel beleggers in een negatief economisch klimaat (risk-off regimes zoals inflatie of deflatie) nog met dezelfde allocatie en wegingen als in een positief klimaat.

Spreiding en “tijd in de markt” werken prima in een stabiel en gunstig economisch klimaat, maar verliezen sterk aan effectiviteit zodra groei afneemt of inflatie oploopt. Juist dan, wanneer bescherming het hardst nodig is, laat de traditionele aanpak vaak in de steek.

De kern is eenvoudig. Blijf je als belegger of professional met ongeveer dezelfde portefeuille in een economisch klimaat zitten dat eigenlijk een andere allocatie en weging vraagt, dan ben je niet effectief bezig. Je loopt onnodig grote risico’s.

Het Proteqt Capital-model lost dit op door actief te sturen op het heersende economische klimaat in plaats van een statische allocatie aan te houden. Wij doen dit met o.a. high-frequency data en nowcasts, waardoor we groei en inflatie in real time kunnen volgen. Terwijl veel partijen nog steeds sturen op sterk vertraagde officiële cijfers (die vaak weken of maanden achterlopen), kunnen wij economische regimes veel eerder en nauwkeuriger herkennen en daarop anticiperen.

Met onder meer Proteqt Structured bieden wij bovendien nog de mogelijkheid om risico en rendement vooraf scherper af te bakenen. Zo kan vermogen doelgerichter en voorspelbaarder worden ingericht. Vooral bij tijdelijk kapitaal, gewenste zekerheid of een specifieke tijdshorizon.

Het resultaat is een samenhangende benadering die écht past bij de complexe realiteit van vermogende particulieren met vermogen verspreid over verschillende structuren.

Vraagt u zich af of het anders kan?

.Wie wil verkennen wat het Proteqt Capital Model kan betekenen voor zijn of haar vermogen, is welkom om contact op te nemen voor een gesprek.

Disclaimer

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter algemene informatie en reflectie en is gebaseerd op persoonlijke inzichten van de auteur. Deze publicatie vormt geen individueel beleggingsadvies, geen aanbeveling tot het nemen van beleggingsbeslissingen en mag niet worden opgevat als een aansporing tot het kopen of verkopen van financiële instrumenten in de zin van de Wet op het financieel toezicht (Wft). De inhoud is niet afgestemd op uw persoonlijke situatie, kennis of doelstellingen. Beleggen brengt risico’s met zich mee, waaronder het risico op verlies van (een deel van) uw inleg. De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor eventuele schade als gevolg van het gebruik van de informatie in deze publicatie. Voor passende advisering wordt geadviseerd contact op te nemen met een bevoegd financieel adviseur.

Regime Compass: beleggen met voorsprong (1).

John Lowe — Tue, 13 Jan 2026 12:53:00 GMT

Economische groei en inflatie zijn al decennialang de meest bepalende krachten achter het gedrag van financiële markten. Zij beïnvloeden bedrijfswinsten, rentes, waarderingen en de onderlinge samenhang tussen beleggingscategorieën.

Wie die krachten serieus wil benutten in het beheer van vermogen, heeft een manier nodig om ze consequent te vertalen naar beleggingsbeslissingen. Regime Compass is het raamwerk dat deze twee factoren systematisch omzet naar portefeuillebeleid.

Regime Compass positioneert portefeuilles vooraf, in plaats van achteraf te reageren als veranderingen zichtbaar worden in media en markten.

Voor particuliere beleggers en professionals brengt dat rust in het besluitvormingsproces. Het helpt om de ruis van dagelijkse marktbewegingen en mediahypes te scheiden van de fundamentele economische richting, en om portefeuilles te sturen op basis van proces in plaats van verhalen.

Groei en inflatie: het fundament van Regime Compass.

Door de tijd heen zijn er talloze discussies geweest over wat financiële markten drijft: sentiment, politiek, centrale banken, technologie en geopolitiek. Al die factoren spelen een rol, maar veel van hun effecten lopen uiteindelijk via twee fundamentele kanalen: economische groei en inflatie.

Al decennialang laat academisch onderzoek zien dat juist deze twee variabelen centraal staan in het verklaren van rendementen, risico’s en correlaties. Klassiek werk van Fama & Schwert1 gaat bijvoorbeeld over de relatie tussen inflatie en beleggingsrendementen, terwijl werk van Chen, Roll & Ross2 laat zien hoe macro-economische schokken, zoals veranderingen in industriële productie en inflatie, doorwerken in aandelenmarkten.

De economische logica hierachter is als volgt.

Wanneer de economie groeit, verkopen bedrijven meer producten en diensten. Dat leidt meestal tot hogere omzetten en winsten. Beleggingen in zulke bedrijven worden dan aantrekkelijker, omdat beleggers rekenen op hogere toekomstige kasstromen.

Inflatie werkt via een ander kanaal. Als prijzen stijgen, verhogen centrale banken vaak de rente om dat af te remmen. Hogere rentes maken lenen duurder en zorgen ervoor dat toekomstige winsten minder waard worden als je ze terugrekent naar vandaag. Daardoor komen waarderingen van aandelen en andere beleggingen onder druk te staan. Ook stijgen financieringskosten voor bedrijven en overheden.

Kort gezegd: groei bepaalt vooral hoeveel er te verdienen valt, terwijl inflatie vooral bepaalt hoeveel beleggers bereid zijn vandaag voor die toekomstige winsten te betalen.

Deze krachten spelen al decennialang een rol, maar lange tijd veranderden groei en inflatie relatief langzaam en voorspelbaar. Daardoor konden beleggers jarenlang werken met vaste portefeuilleverdelingen zonder voortdurend te hoeven bijsturen.

Wat vandaag anders is, is de snelheid waarmee economische omstandigheden veranderen. In de periode grofweg tussen 1990 en 2020 bleven groei en inflatie vaak relatief stabiel. Rentes daalden langdurig en bedrijven organiseerden hun productie wereldwijd om kosten te drukken en efficiënt te werken.

Die achtergrond is aan het verschuiven. Overheden hebben hogere schulden opgebouwd, landen proberen belangrijke producten zoals chips, energie en medicijnen vaker zelf te produceren, en handelsstromen worden steeds vaker beïnvloed door geopolitieke spanningen en protectionistische maatregelen. Tegelijkertijd vergrijst de bevolking in veel landen, wat druk zet op arbeidsmarkten en overheidsfinanciën.

Samen maken deze ontwikkelingen de economische omgeving minder voorspelbaar dan in de decennia daarvoor, en zijn veranderingen in groei en inflatie belangrijker geworden voor het rendement en het risicoprofiel van portefeuilles.

Regime Compass.

Deze snellere veranderingen in groei en inflatie roepen een praktische vraag op voor beleggers: hoe vertaal je zulke verschuivende omstandigheden naar portefeuillekeuzes en risicobeheer? Die vertaling kan via Regime Compass.

Regime Compass is een model dat vertrekt vanuit één eenvoudige gedachte: wanneer groei en inflatie veranderen, verandert ook het beleggingsklimaat. Door die veranderingen systematisch te volgen, ontstaat een kader om risico’s beter te begrijpen en portefeuilles daar consequent op af te stemmen.

Voordat we uitleggen wat Regime Compass is, is het eerst nodig om uit te leggen wat in dit verband met een “regime” wordt bedoeld.

Wat is een “regime” in gewone taal?

Een regime is simpel gezegd de economische omgeving waarin beleggers zich bevinden.

Soms is die omgeving gunstig: de economie groeit, inflatie blijft beheersbaar en risico wordt vaker beloond.

In andere fases is het tegenovergestelde het geval: groei valt terug, onzekerheid neemt toe en bescherming wordt belangrijker.

Regime Compass is ontwikkeld om zulke veranderingen systematisch te volgen en te vertalen naar portefeuillebeleid.

De basis van Regime Compass: twee vragen, vier omgevingen.

Regime Compass vertrekt vanuit twee kernvragen:

Trekt de economische groei aan of zwakt zij af?
Loopt inflatie op of koelt zij af?

Door groei en inflatie te combineren ontstaan vier omgevingen of regimes:

1) Groei omhoog, inflatie omlaag: Sweet Spot of Goldilocks regime.
Vaak een gunstig klimaat waarin risico doorgaans wordt beloond en groeigerichte beleggingen relatief sterk presteren.

2) Groei omhoog, inflatie omhoog: Reflatie regime.
De economie versnelt, maar prijsdruk neemt toe. Rentes reageren sneller en beleggingen die profiteren van inflatie winnen vaak aan aantrekkingskracht.

3) Groei omlaag, inflatie omhoog: Inflatie regime.
Een moeilijke combinatie waarin traditionele beschermingsmechanismen minder betrouwbaar zijn en inflatie-gevoelige beleggingen historisch vaak een belangrijkere rol spelen.

4) Groei omlaag, inflatie omlaag: Deflatie regime.
Afkoelende vraag en defensieve markten, waarin kapitaalbehoud en voorzichtigheid centraal staan.

Dit zijn geen voorspellingen, maar categorieën om de economische omgeving te ordenen en portefeuillekeuzes beter te onderbouwen, zoals hieronder is te zien.

Regime Compass. Sweet Spot wordt in de literatuur ook wel met Goldilocks aangeduid.

Regime Compass is geen theoretisch model. Het raamwerk is gebaseerd op statistisch onderzoek en op historische data die laten zien hoe verschillende soorten beleggingen reageren op de vier bovenstaande regimes.

Aandelen, obligaties en grondstoffen vertonen per regime andere patronen in rendement, risico en onderlinge samenhang. Die verschillen zijn herhaaldelijk terug te zien in lange tijdreeksen.

Door die verbanden te gebruiken, biedt Regime Compass een kader om portefeuilles gerichter samen te stellen en om kwetsbaarheden eerder te herkennen wanneer de economische omgeving verandert.

Institutioneel perspectief: regimes als analysekader.

Het idee dat combinaties van groei en inflatie leiden tot verschillende economische omgevingen is niet nieuw en wordt al lange tijd toegepast binnen institutioneel vermogensbeheer.

Bridgewater, het fonds van Ray Dalio, werkt in zijn All Weather-benadering met verschillende economische “seizoenen” rond groei en inflatie, met als doel portefeuilles robuust te maken voor uiteenlopende uitkomsten.

Ook BlackRock’s Investment Institute heeft recent geschreven over een nieuw macro-economisch regime met hogere inflatie en volatiliteit, en benadrukt dat traditionele portefeuillemixen in zo’n omgeving heroverweging verdienen.

Naast Bridgewater en BlackRock werken ook andere institutionele partijen en academische onderzoekers met regime-gebaseerde kaders. Onder meer research van Man Group en diverse wetenschappelijke studies naar zogenoemde macro-based asset allocation laten zien dat combinaties van groei en inflatie worden gebruikt om risico’s, rendementen en correlaties tussen beleggingscategorieën te analyseren en portefeuilles daarop af te stemmen.

Deze voorbeelden laten zien dat het denken in economische regimes internationaal wordt toegepast binnen institutioneel vermogensbeheer. Proteqt Capital bouwt met Regime Compass voort op die traditie en past dit kader toe in een Nederlandse context, met een sterke focus op datagedreven analyse en praktische toepassing in portefeuillebeheer.

Waarom Regime Compass in de praktijk verschil maakt.

De waarde van Regime Compass zit vooral in de toepassing:

Toepassen van structuur in risicobeheer.
Wanneer omstandigheden verslechteren, wordt de kernvraag: hoeveel risico past nog bij dit klimaat? Een regime-kader dwingt die discipline systematisch af.

Voorkomen van kwetsbaarheid.
Verliezen ontstaan vaak doordat een portefeuille ongemerkt afhankelijk wordt van één bepaald economisch klimaat, zoals langdurig lage rentes. Regime Compass helpt zulke afhankelijkheden zichtbaar te maken.

Toepassing= en gebruik van statistisch onderbouwde data.
Het raamwerk is gebaseerd op historische relaties tussen macro-variabelen en marktgedrag. Dat levert geen zekerheid op, maar wel een beter onderbouwde manier om waarschijnlijkheden en risico’s te wegen.

Twee voorbeelden: de bearmarkt van 2022 en Trump in 2025.

Om te laten zien hoe Regime Compass in de praktijk werkt, volgen hieronder twee concrete voorbeelden: de bearmarkt van 2022 en de marktcorrectie in 2025.

Een illustratief voorbeeld is 2022. In december 2021 wezen de data waarop Regime Compass zich baseert al op een verslechterend risicoklimaat, dat in de loop van 2022 dominant bleef. Daardoor kon het risiconiveau tijdig worden teruggebracht, met als doel grote drawdowns te beperken — een verschil dat in zulke jaren cruciaal kan zijn.

Een tweede, recenter voorbeeld laat hetzelfde patroon zien.

De beurzen begonnen vanaf medio februari 2025 aan een correctie die in totaal circa 20% zou bedragen, met een duidelijke versnelling na Trumps “Liberation Day” op 2 april. Binnen Regime Compass werd het omslagpunt naar een risk-off-omgeving al in februari zichtbaar, op basis van data die al in januari beschikbaar waren. Daarmee verschoof het portefeuillebeleid ruim vóórdat de onrust het nieuws en de markten domineerde.

Goldilocks = Sweet Spot.

Hoe lees je de tabellen?

Zoals al eerder genoemd, wordt het economische regime bepaald door de richting van groei en inflatie. Dat beschrijft het macroklimaat: in wat voor soort economische omgeving bevinden we ons?

De 0–7-score, weergegeven in de zwarte kolom, vormt daar een tweede informatielaag bovenop. De tweede informatielaag bestaat uit zeven economische en financiële indicatoren waaronder liquiditeit, kredietmarkten, valuta, beleid en het gedrag van beleggers.

Bij een score van vier of meer wordt het beeld risk-on: er ontstaat ruimte om voorzichtig meer risico te nemen. Bij drie of minder overheerst risk-off en ligt de nadruk op bescherming.

In de tabellen wordt het Goldilocks-regime gebruikt, wat gelijkstaat aan het eerder genoemde Sweet Spot-regime.

Belangrijk is dat het regime en de score niet altijd tegelijk draaien. Zo kan het macro-economische klimaat formeel nog zwak zijn, bijvoorbeeld in een deflatieomgeving, terwijl de score al richting vier beweegt. Dat wijst vaak op beginnende verbetering onder de oppervlakte en kan duiden op een overgang naar een gunstiger fase.

Juist die combinatie maakt het raamwerk praktisch: het regime geeft de grote economische context, terwijl de score helpt om kantelpunten eerder te herkennen en portefeuillebeleid daar stapsgewijs op aan te passen.

Tenslotte.

Regime Compass is een kader, een manier om de economische omgeving te lezen met variabelen die al decennia centraal staan in academisch onderzoek én in institutionele praktijk.

Het doel is niet om markten te voorspellen, maar om een consistent kader te bieden voor portefeuillebeslissingen wanneer economische regimes verschuiven.

Wie zich verder wil verdiepen in de basis van dit concept kan op deze website nog een aantal bijbehorende artikelen lezen, waarin stap voor stap wordt uitgelegd wat de aanleiding- en fundamenten zijn van Regime Compass:

Artikel “De wereld is veranderd. Veel portefeuilles nog niet.”
Artikel “Regime Compass in praktijk.”
Artikel “Regime Compass: op tijd schakelen.”
Artikel “Proteqtor”.
Artikel “Compass Portefeuilles”.
Vraagt u zich af of het anders kan?
Voor beleggers die Regime Compass in de praktijk willen toepassen, zijn er drie Compass portefeuilles: Compass Core, Compass Advanced en Compass Extended.
Wie wil verkennen wat Regime Compass kan betekenen voor zijn of haar vermogen, is welkom om contact op te nemen voor een gesprek.

In de klassieke studie “Asset Returns and Inflation” lieten Fama & Schwert zien dat er een statistische samenhang bestaat tussen inflatie en rendementen op financiële activa in historische data, wat aangeeft dat inflatievariabelen betekenis hebben voor de verklaring van rendementspatronen over tijd.

In hun invloedrijke studie “Economic Forces and the Stock Market” onderzochten Chen, Roll en Ross hoe onverwachte veranderingen in macro-economische variabelen — zoals inflatie, productie en rente-verschillen — samenhangen met aandelenrendementen. Zij vonden dat deze macro-factoren statistisch significant bijdragen aan de verklaring van rendementspatronen in aandelenmarkten, wat laat zien dat economische krachten systematisch relevant zijn voor financiële risico’s en rendementen.

Disclaimer

De wereld is veranderd. Veel portefeuilles nog niet (2).

John Lowe — Sat, 10 Jan 2026 17:05:00 GMT

In het openingsartikel maakten we kennis met Regime Compass: een beleggingskader dat financiële markten terugbrengt tot hun kern. Niet headlines of sentiment staan centraal, maar twee fundamentele krachten die het ritme bepalen: economische groei en inflatie.

Die twee variabelen beïnvloeden rentes, waarderingen, winsten en zelfs de samenhang tussen aandelen en obligaties. In de jaren vóór 2020 bewoog de economie meestal binnen een relatief gunstig speelveld: inflatie bleef doorgaans laag en wanneer groei vertraagde, konden centrale banken ruim ondersteunen. Daardoor werkte het samenspel tussen aandelen en obligaties stabiliserend en konden vaste portefeuilleverdelingen jarenlang standhouden.

Rond 2020 begon die dynamiek te verschuiven. Schokken werkten directer door in prijzen, overheden kregen een grotere rol in het economische beleid en de ruimte voor vanzelfsprekende monetaire steun werd kleiner. Groei en inflatie gingen zich minder gelijkmatig gedragen, en daarmee veranderde ook het speelveld voor beleggers.

Achter die verschuiving zitten drie structurele krachten: fiscale dominantie, deglobalisering en vergrijzing. Het zijn ontwikkelingen die rechtstreeks ingrijpen op groei en inflatie, en dus op het fundament van financiële markten.

Dat heeft gevolgen voor portefeuillebeheer. Waar vóór 2020 lage rente, beheersbare inflatie en relatief stabiele groei een vaste verdeling tussen aandelen en obligaties mogelijk maakten, vraagt een omgeving met wisselender groei- en inflatiepatronen om meer bewustzijn van het economische regime waarin je belegt.

Precies daarvoor is Regime Compass ontwikkeld. Het raamwerk brengt veranderingen in groei en inflatie systematisch in kaart en vertaalt die naar portefeuillebeleid. Niet om markten te voorspellen, maar om met meer vertrouwen vermogen te beheren, en minder afhankelijk te zijn van ruis en mediaverhalen.

Als groei en inflatie het kompas vormen van financiële markten, dan is de volgende vraag onvermijdelijk: wat zorgt ervoor dat die twee krachten zich vandaag anders gedragen dan voorheen?

Om dat te begrijpen, moeten we kijken naar drie structurele ontwikkelingen die sinds 2020 steeds dominanter zijn geworden. De eerste en misschien wel meest bepalende daarvan is fiscale dominantie.

1. Fiscale dominantie.

Wat is fiscale dominantie? Om dat goed te begrijpen, moeten we kijken naar hoe en waarom overheden en centrale banken de afgelopen jaren op een veel actievere manier zijn gaan sturen op de economie dan voorheen gebruikelijk was.

In veel landen zijn de overheidsuitgaven de afgelopen jaren flink toegenomen. Denk aan zorg, pensioenen, onderwijs en defensie. Allemaal vaste posten waar moeilijk op te bezuinigen valt en kosten die alleen maar blijven oplopen. Maar de belastinginkomsten en de economische groei houden dat tempo niet bij. Om het negatieve verschil te overbruggen, leent de overheid steeds meer geld.

En dat geleende geld stroomt direct de economie in. Bijvoorbeeld via salarissen van ambtenaren, toeslagen, subsidies of het aanleggen van infrastructuur. Daardoor komt er extra geld beschikbaar bij bedrijven en consumenten. Er wordt meer uitgegeven, terwijl het aanbod van producten en diensten vaak gelijk blijft.

Vergelijk het met een markt waar het aantal klanten ineens flink toeneemt, maar het aantal kraampjes met het aantal producten hetzelfde blijft. Meer mensen willen iets kopen, maar er is niet méér te koop. Stel dat er maar twintig appels zijn, en ineens staan er veertig mensen in de rij. Dan kan de groenteman niet iedereen meer helpen.

Wat doet hij dan? Hij verhoogt zijn prijzen. Niet omdat hij hebzuchtig is, maar omdat er te veel vraag is. Wie de appels het hardst nodig heeft, en dus bereid is meer te betalen, krijgt het. Zo werkt het met alles in de economie. Als de vraag sneller stijgt dan het aanbod, gaan de prijzen omhoog. En dat noemen we inflatie.

Normaal gesproken zou een centrale bank de rente verhogen om de inflatie af te remmen. Want als lenen duurder wordt, geven mensen en bedrijven minder uit, en dat drukt de prijsstijgingen. Maar vandaag ligt dat ingewikkelder. Overheden hebben zelf ook veel schulden. Als de rente stijgt, stijgen ook hun rentelasten, en dat kan zo hard gaan, dat ze hun rekeningen niet meer kunnen betalen, zoals de salarissen van overheidspersoneel.

In de praktijk komt de centrale bank daardoor onder druk te staan. Ze kan de rente niet zomaar verhogen, en grijpt soms naar een ander middel: extra geld bijdrukken om de overheid te helpen haar schulden betaalbaar te houden.

Dus hoe goed bedoeld ook, dat extra geld maakt uiteindelijk alles duurder. En precies dat is het probleem waar we nu mee te maken hebben. De centrale bank raakt haar onafhankelijkheid langzaam kwijt, terwijl de inflatie hardnekkig hoog blijft. Iets wat we allemaal in onze portemonnee voelen.

Deze hele ontwikkeling staat bekend als fiscale dominantie. De centrale bank is dan niet langer volledig vrij in haar handelen, maar volgt impliciet het begrotingsbeleid van de overheid. Waar ze ooit de onafhankelijke bewaker was van prijsstabiliteit, wordt ze steeds vaker een stille financier van overheidsuitgaven.

Dat heeft grote gevolgen.

Want het bestrijden van inflatie wordt daardoor veel moeilijker. Vroeger kon een centrale bank gewoon de rente verhogen om prijsstijgingen te temperen. Maar nu houdt die hogere rente het hele systeem in een wurggreep. Ze moet dus kiezen: óf ze pakt de inflatie aan, óf ze voorkomt dat de overheid omvalt onder haar schulden. En dat knelt.

2. Deglobalisering: de wereld wordt weer kleiner

Maar fiscale dominantie is maar één kant van het verhaal. Ook de manier waarop de wereldeconomie is ingericht verandert langzaam maar duidelijk. Lange tijd werd veel productie uitbesteed aan goedkopere landen, waardoor prijzen daalden en spullen overal vandaan konden komen (globalisering). Maar dat systeem begint te schuiven.

Landen willen nu vaker weer zelf maken wat belangrijk is. Ze willen minder afhankelijk zijn van verre leveranciers, vooral als het gaat om medicijnen, chips of energie. Grondstoffen en onderdelen worden niet meer alleen als handelswaar gezien, maar ook als strategische middelen waar landen macht mee uitoefenen.

Een goed voorbeeld is China, dat soms de export van zeldzame (aard)metalen beperkt. Die zijn nodig voor chips, batterijen en defensieproducten. Door de toevoer af te knijpen, kan China druk uitoefenen op andere landen zonder een gewapend conflict aan te gaan.

De verschuiving naar meer binnenlandse productie, het strategisch gebruik van grondstoffen en veranderende handelsstromen werken via kostenstructuren, prijsdruk en investeringen door in groei en inflatie.

3. Vergrijzing: sluipende inflatie, zichtbare gevolgen.

En dan is er nog een derde, langzaam werkend maar onontkoombaar mechanisme: vergrijzing. Ook de vergrijzing begint steeds meer invloed te krijgen. Het productieve deel van de bevolking krimpt en het aantal ouderen blijft groeien. Dat leidt tot personeelstekorten, stijgende zorgkosten en toenemende druk op pensioenen. De groep die het systeem financieel draagt, wordt kleiner, terwijl de uitgaven juist oplopen.

Om de economie draaiende te houden, moeten overheden daarom steeds sneller naar stimuleringsmaatregelen grijpen. In de praktijk betekent dat: meer lenen en meer geld uitgeven. Ook als de economie daar niet vanzelf om vraagt. Dat houdt de groei tijdelijk overeind, maar voedt op langere termijn de inflatie.

Waarom dit gevolgen heeft voor beleggen.

Deze drie krachten hebben één ding gemeen: ze vergroten de frequentie en impact van economische regimewisselingen.

Waar vroeger een macro-omgeving soms lange tijd stabiel bleef, kunnen groei en inflatie nu binnen enkele maanden van richting veranderen. En daarmee ook de prestaties van beleggingscategorieën.

Voor beleggers betekent dat:

klassieke correlaties werken minder betrouwbaar;
obligaties bieden niet vanzelfsprekend bescherming;
aandelenwaarderingen reageren heftiger op beleidswijzigingen;
alternatieven als grondstoffen of liquiditeit krijgen een andere rol.

Wie in deze context vasthoudt aan oude portefeuillestructuren, loopt het risico ongemerkt te leunen op verouderde aannames over de economie.

Daarmee wordt risico niet beheerst, maar stilzwijgend opgezocht.

Regime Compass als antwoord.

Regime Compass biedt een praktisch alternatief. Het raamwerk volgt systematisch de bewegingen van groei en inflatie door het signaleren van regimeverschuivingen en het vertalen daarvan naar concrete gevolgen voor portefeuillebeleid.

Daarbij wordt gebruikgemaakt van:

actuele economische data;
aanvullende marktindicatoren;
historische relaties tussen macro-variabelen en marktgedrag;

Zo ontstaat een proces dat beleggers helpt om:

risico af te bouwen wanneer het klimaat verslechtert;
ruimte te creëren wanneer het verbetert;
portefeuilles minder afhankelijk te maken van één scenario.

Fiscale dominantie, deglobalisering en vergrijzing worden daarbij niet los bekeken, maar als structurele aanjagers van sneller wisselende regimes. Het doel is niet om markten te voorspellen, maar om economische context te herkennen en daarop te anticiperen.

Conclusie - een nieuw kader voor een nieuwe wereld.

De wereld van voorspelbare groei en lage inflatie lijkt voorlopig verleden tijd.

Daarom kan beleggingsbeleid niet meer gebaseerd worden op vaste modellen die werken zolang het klimaat gelijk blijft. Maar op een raamwerk dat anticipeert op verandering, en risico helpt beheren wanneer de achtergrond verschuift.

Het brengt structuur in een wereld waarin economische regimes niet alleen sneller wisselen, maar ook meer impact hebben op rendement, risico en allocatie.

Vooruitblik.

Na het openingsartikel is dit artikel het eerste in een serie over Regime Compass. In de volgende delen gaan we dieper in op:

Artikel “Regime Compass in praktijk.”
Artikel “Regime Compass: op tijd schakelen.”
Artikel “Proteqtor”.
Artikel “Compass Portefeuilles”.

Samen vormen deze artikelen de basis voor een moderne beleggingsaanpak, gebouwd op inzicht, niet op standaardisatie.

Vraagt u zich af of het anders kan?

Voor beleggers die Regime Compass in de praktijk willen toepassen, zijn er drie Compass portefeuilles: Compass Core, Compass Advanced en Compass Extended.
Wie wil verkennen wat Regime Compass kan betekenen voor zijn of haar vermogen, is welkom om contact op te nemen voor een gesprek.

Over Proteqt Caapital

Disclaimer

Regime Compass in praktijk (3).

John Lowe — Fri, 09 Jan 2026 17:02:00 GMT

In de vorige artikelen hebben we Regime Compass geïntroduceerd en gekeken naar de krachten die het economische speelveld sinds 2020 structureel hebben veranderd. We zagen hoe fiscale dominantie, deglobalisering en vergrijzing direct invloed uitoefenen op economische groei en inflatie, en daarmee op financiële markten.

Ook lieten we zien waarom juist die twee variabelen, groei en inflatie, zo bepalend zijn voor portefeuilles. Ze sturen rentes, waarderingen, risicobereidheid en zelfs de manier waarop aandelen en obligaties zich tot elkaar verhouden.

Regime Compass is ontwikkeld om verschuivingen in groei en inflatie systematisch in kaart te brengen. Niet om markten te voorspellen, maar om helder te krijgen in welk economisch klimaat je als belegger opereert, en wat dat betekent voor je portefeuille.

In dit artikel gaan we een stap verder. Hoe vertaal je het denken en werken in regimes naar praktische beslissingen in een portefeuille? Wat kan je er als belegger daadwerkelijk mee?

Nog even kort: wat is Regime Compass?

Regime Compass vertrekt vanuit een eenvoudige gedachte. Twee krachten sturen de economische omgeving aan waarin beleggingen moeten presteren: economische groei en inflatie. Wanneer die twee samen veranderen, verandert ook het gedrag van aandelen, obligaties en andere activa.

In plaats van te focussen op individuele bedrijven of marktsentiment, kijkt Regime Compass eerst naar de macro-achtergrond. Versnelt de economische groei of vertraagt ze? Neemt inflatie toe of juist af? De combinatie’s bepalen in welke economische omgeving we ons bevinden.

De gedachte achter Regime Compass sluit aan bij bestaande academische literatuur. Guidolin en Timmermann (2007) tonen aan dat optimale portefeuillegewichten sterk verschillen afhankelijk van het macro-regime.1 Ook is empirisch vastgesteld dat de relatie tussen aandelen en obligaties, de kern van veel portefeuilles, samenhangt met inflatieverwachtingen.2

Dat betekent dat zowel de optimale allocatie als de onderlinge samenhang tussen beleggingscategorieën veranderen wanneer het economische regime verandert.

Regime Compass maakt die veranderingen zichtbaar door middel van onderstaand economisch kwadrantmodel:

Regime Compass. Sweet Spot wordt in de literatuur ook wel met Goldilocks aangeduid.

Brede toepassingen van Regime Compass.

Regime Compass vertaalt veranderingen in groei en inflatie naar concrete portefeuillebeslissingen. Dat gebeurt door de verdeling binnen de portefeuille aan te passen, zodat de mate van risico aansluit bij het economische klimaat. In een periode van sterke groei en gematigde inflatie kan het percentage aandelen worden vergroot. Draait het klimaat naar afzwakkende groei of hardnekkige inflatie, dan wordt de blootstelling aan risicovolle beleggingen verlaagd en verschuift het gewicht naar defensievere of inflatiebestendige categorieën. Zo blijft de portefeuille afgestemd op de omstandigheden, in plaats van vast te zitten in één vaste verdeling.

Maar de toepassing van Regime Compass gaat verder dan alleen allocatiewegingen. Het raamwerk wordt ook gebruikt voor andere vormen van risicobeheer en analyse, zoals:

Vooraf doorrekenen wat een inflatieschok of groeivertraging betekent;
Factoranalyse, bijvoorbeeld de verhouding tussen waarde- en groeiaandelen aanpassen;
De looptijd van obligaties aanpassen aan het renteklimaat;
Rendementen vanuit macro-omstandigheden verklaren en gebruiken als gesprekskader richting cliënten.

Regime Compass is daarmee niet alleen een analyse-instrument dat helpt bij het structureren van portefeuillebeslissingen, maar ook een helder communicatiekader om rendementen in hun macro-economische context te plaatsen. Hoe groot die verschillen in de praktijk kunnen zijn, blijkt uit onderstaande tabel. Daarin wordt weergegeven hoe wereldwijde aandelen (ACWI), wereldwijde obligaties (BNDX) en grondstoffen (PDBC) hebben gepresteerd binnen verschillende economische regimes sinds januari 1998.

De weergegeven cijfers tonen het cumulatieve rendement per economisch regime.3

Bron: eigen analyse op basis van Bloomberg-data (1998–2025)

Dat risicovolle beleggingen beter presteren wanneer het economisch klimaat gunstig is, zal niemand verbazen. Wat de tabel echter duidelijk maakt, is hoe groot het verschil tussen regimes kan zijn. De regimes Sweet Spot, ook wel Goldilocks genoemd, (groei stijgt, inflatie daalt) en Reflatie (groei en inflatie stijgen) vormen samen een zogenoemde “Risk On”-omgeving: periodes waarin beleggers bereid zijn risico te nemen. In die fases werd sinds 1998 het overgrote deel van het cumulatieve rendement van aandelen en grondstoffen gerealiseerd.

In “Risk Off”-omgevingen, waarin groei vertraagt en voorzichtigheid overheerst, zien we juist het tegenovergestelde beeld: aandelen en grondstoffen leveren dan weinig of zelfs sterk negatieve rendementen op, terwijl obligaties relatief stabieler blijven. Het economische klimaat bepaalt daarmee niet alleen de richting van markten, maar ook waar het grootste deel van het langetermijnrendement, en het risico, vandaan komt.

De brug naar portefeuillebeheer.

Decennialang werkte een standaard 60/40-portefeuille goed. Een belangrijke reden was de structureel dalende inflatie sinds de jaren tachtig. In die omgeving bewogen aandelen en obligaties vaak tegengesteld. Obligaties boden bescherming wanneer aandelen onder druk stonden.

Die relatie is echter niet stabiel meer. Empirisch onderzoek laat zien dat bij hogere inflatieverwachtingen de correlatie tussen aandelen en obligaties vaker positief wordt. Dat betekent dat beide gelijktijdig kunnen dalen.

Veel portefeuilles zijn impliciet gebouwd op aannames uit een periode van dalende inflatie. Wanneer het macroklimaat verandert, worden die aannames zichtbaar, vaak pas nadat verliezen zijn opgetreden.

Regime Compass is bedoeld om zulke verschuivingen eerder te herkennen.

Theoretisch voorbeeld.

Stel een portefeuille bestaat uit:

60% aandelen.
40% obligaties.

De economie vertraagt, terwijl inflatie hoog blijft.

Wat gebeurt er?

Bedrijven realiseren lagere winstgroei → aandelen dalen.
Centrale banken houden rente hoog → obligaties dalen eveneens.

De beschermende werking van obligaties valt tijdelijk weg.

Met regimebewustzijn had men bijvoorbeeld:

De looptijd van obligaties verkort.
Inflatiegevoelige beleggingen toegevoegd.
Minder cyclische aandelen aangehouden.

Niet perfect, maar beter voorbereid.

Praktijkvoorbeelden.

In 2020 kromp de economie scherp in de eerste helft van het jaar en herstelde ze daarna krachtig in de tweede helft. In dat jaar zagen markten effectief drie verschillende economische regimes: scherpe krimp, daaropvolgend herstel, en veranderende risico- en correlatiepatronen waarbij klassieke diversificatie minder effectief was.

In 2022 bevond de economie zich in een inflatieregime richting stagflatie. Aandelen en obligaties daalden tegelijk, precies waar klassieke portefeuilles bescherming verwachtten.

Ook 2025 laat zien hoe bepalend regimebewustzijn is. De economie bewoog door meerdere omgevingen, wat verklaart waarom risicovolle beleggingen beter presteerden dan defensieve activa, zelfs in perioden die historisch vaak zwakker zijn.

Klik HIER voor uitleg over de tabel.

Deze jaren laten niet zien dat markten onvoorspelbaar zijn geworden, maar dat het idee van één gemiddeld economisch klimaat niet langer volstaat.

Conclusie: minder kwetsbaarheid.

Regime Compass is geen systeem dat exact voorspelt wanneer markten stijgen of dalen. Het garandeert ook geen hogere rendementen.

Wat het wél doet, is duidelijk maken in welke economische omgeving een portefeuille zich bevindt. Groeit de economie snel of vertraagt zij? Stijgt inflatie of daalt zij? Die combinatie beïnvloedt hoe aandelen en obligaties zich gedragen.

Dat inzicht helpt om beter te begrijpen waarom een portefeuille soms anders presteert dan verwacht. Bijvoorbeeld waarom aandelen en obligaties tijdelijk dezelfde kant op kunnen bewegen, of waarom “defensieve” beleggingen niet altijd bescherming bieden.

Het doel is dus niet om de markt te timen, maar om te voorkomen dat een portefeuille is gebaseerd op aannames die niet meer passen bij het huidige economische klimaat.

In een wereld waarin groei en inflatie sneller veranderen dan vroeger, betekent dat simpelweg: beter begrijpen waar het risico vandaan komt, en daar bewuster mee omgaan.

De Compass portefeuilles.

Proteqt Capital voert drie portefeuilles die gebaseerd zijn op het Regime Compass-model: Compass Core, Compass Advance en Compass Extended.

Alle portefeuilles vertrekken vanuit dezelfde kernfilosofie: markten bewegen niet willekeurig, maar worden in belangrijke mate gestuurd door de combinatie van economische groei en inflatie. Door die onderliggende krachten systematisch te volgen, worden portefeuilles afgestemd op het klimaat waarin zij opereren, niet op ruis, sentiment of kortetermijnnarratieven.

Compass Core is ontworpen voor beleggers die stabiliteit vooropstellen. De strategie combineert kapitaalbehoud met gecontroleerde groei en richt zich op robuuste positionering in wisselende economische omstandigheden.

Compass Advance biedt meer ruimte voor rendement. Binnen hetzelfde regime-kader wordt actiever gepositioneerd wanneer de economische omgeving daar aanleiding toe geeft, met behoud van discipline in minder gunstige fasen.

Compass Extended is gericht op verdere verfijning. Aanvullende strategieën kunnen worden ingezet die anders reageren op groei en inflatie. Daarmee ontstaat extra spreiding, terwijl de discipline van het model behouden blijft.

Alle portefeuilles worden ondersteund door Proteqtor: een onafhankelijke risico-indicator die is ontwikkeld om grote neerwaartse bewegingen tijdig te signaleren. In eerdere marktcorrecties heeft Proteqtor bescherming geboden door risico af te bouwen, en na stabilisatie weer ruimte te maken voor hernieuwde participatie.

Zo combineren de Compass-portefeuilles strategische richting met tactische bescherming.

Geen voorspellingen. Geen afhankelijkheid van één scenario. Maar een gestructureerde aanpak die meebeweegt met de economische realiteit.

Artikel “Regime Compass: op tijd schakelen.”
Artikel “Proteqtor”.
Artikel “Compass Portefeuilles”.

Vraagt u zich af of het anders kan?

Voor beleggers die Regime Compass in de praktijk willen toepassen, zijn er drie Compass portefeuilles: Compass Core, Compass Advanced en Compass Extended.
Wie wil verkennen wat Regime Compass kan betekenen voor zijn of haar vermogen, is welkom om contact op te nemen voor een gesprek.

Disclaimer

De informatie in dit artikel is uitsluitend bedoeld ter algemene informatie en reflectie en is gebaseerd op persoonlijke inzichten van de auteur. Deze publicatie vormt geen individueel beleggingsadvies, geen aanbeveling tot het nemen van beleggingsbeslissingen en mag niet worden opgevat als een aansporing tot het kopen of verkopen van financiële instrumenten in de zin van de Wet op het financieel toezicht (Wft). De inhoud is niet afgestemd op uw persoonlijke situatie, kennis of doelstellingen. Beleggen brengt risico’s met zich mee, waaronder het risico op verlies van (een deel van) uw inleg. De auteur aanvaardt geen enkele aansprakelijkheid voor eventuele schade als gevolg van het gebruik van de informatie in deze publicatie. Voor passende advisering wordt geadviseerd contact op te nemen met een bevoegd financieel adviseur.

Guidolin, M., & Timmermann, A. (2007). Asset allocation under multivariate regime switching. Journal of Economic Dynamics & Control, 31(11), 3503–3544.

Andersson, M., Krylova, E., & Vähämaa, S. (2008). Why does the correlation between stock and bond returns vary over time? International Review of Financial Analysis, 17(5), 947–968.

Het rendement is berekend door alle dagelijkse stijgingen en dalingen bij elkaar op te tellen in de periode waarin dat economische klimaat gold.

Regime Compass: op tijd schakelen (4).

John Lowe — Mon, 05 Jan 2026 14:43:00 GMT

Regime Compass vertrekt vanuit een eenvoudig uitgangspunt: markten worden in belangrijke mate gestuurd door de combinatie van groei en inflatie. In het openingsartikel hebben we dit kader geïntroduceerd en laten zien hoe deze twee krachten samen bepalen in welk economisch regime markten zich bevinden.

Daarna hebben we in het artikel over de veranderde economische werkelijkheid beschreven hoe het speelveld sinds 2020 structureel is verschoven. Fiscale dominantie, deglobalisering en vergrijzing beïnvloeden groei en inflatie op een manier die minder voorspelbaar is dan voorheen.

Vervolgens hebben we in het artikel over vaste portefeuilles en regimes laten zien waarom veel portefeuilles nog zijn ingericht alsof één gunstig economisch klimaat dominant blijft, terwijl de werkelijkheid vaker schakelt tussen verschillende regimes, elk met een eigen impact op risico, rendement en spreiding.

Begrip van regimes is essentieel, maar zonder actuele informatie kan de uitvoering achterlopen. Want inzicht in regimes is één ding, ze op tijd herkennen is iets anders. En precies daar ontstaat het volgende probleem: de meeste officiële economische data komen te laat.

Inflatiecijfers, BBP, werkloosheid, consumentenvertrouwen; ze worden gepubliceerd met weken of maanden vertraging. Tegen de tijd dat die cijfers verschijnen, heeft de markt haar positie vaak al aangepast. Wie daarop stuurt, kijkt in feite in de achteruitkijkspiegel.

Voor Regime Compass is dat cruciaal. Het model draait om de actuele ontwikkeling van groei en inflatie. Als je die ontwikkeling te laat ziet, pas je je portefeuille ook te laat aan.

Daarom vormen high frequency data en nowcast-modellen een noodzakelijke schakel binnen het Regime Compass raamwerk.

High frequency data en nowcasts.

Werken met sterk vertraagde data is een systematische fout bij het beheren van portefeuilles. Inflatie, groei, werkloosheid, consumentenvertrouwen: de cijfers waarop de meeste beslissingen worden gebaseerd, komen pas weken of zelfs maanden na de feiten. Tegen de tijd dat ze binnenkomen, heeft de markt allang positie gekozen, zijn prijzen aangepast en risico’s verschoven. Toch varen veel beleggers nog steeds op dit soort achterhaalde informatie, en nemen zo beslissingen op basis van een economische realiteit die niet meer bestaat.

Dat blijkt keer op keer uit de maandelijkse nieuwsbrieven van beheerders en uit de rapportages van kranten, centrale banken, financiële websites en sociale media. Steeds weer draait het om oude cijfers, terwijl de actuele dynamiek buiten beeld blijft.

High frequency data (HFD) doorbreken dat patroon. Het zijn realtime signalen die laten zien wat er nú gebeurt in de economie. Denk aan dagelijkse vrachtvolumes, stroomverbruik, reserveringen in de horeca, fabrieksactiviteit, creditcardbestedingen en zelfs hoeveel afval er wordt opgehaald. Geen modellen, geen vertraging, geen ruis, maar directe feedback van consumenten en bedrijven in het hier en nu

Nowcast-modellen bouwen voort op HFD. High frequency data zijn de ruwe, dagelijkse signalen van economische activiteit. Maar HFD is op zichzelf nog geen analyse. Nowcast-modellen brengen daar structuur in. Ze gebruiken deze rauwe gegevens om continu te berekenen waar cruciale macro-economische variabelen, zoals economische groei (BBP), inflatie of consumentenbestedingen, op dit moment waarschijnlijk staan. In plaats van te wachten op officiële cijfers die weken of maanden vertraagd zijn, laten nowcasts een actueel, geschat datapunt zien, gebaseerd op de optelsom van tientallen realtime indicatoren.

Je kunt HFD dus zien als de input, en de nowcast als de intelligente vertaalslag. Ze filteren, wegen en combineren de verschillende signalen in modellen die ook rekening houden met seizoenseffecten, afwijkingen en historische patronen. Het resultaat is geen officieel cijfer, maar een snelle, vaak verrassend nauwkeurige schatting van de economische realiteit van vandaag.

En dat is essentieel voor Regime Compass. Want economische regimes veranderen niet op de publicatiedatum van een cijfer. Ze kantelen wanneer het groei- of inflatiemomentum draait.

Vooruitkijken in plaats van terugblikken.

Neem groei. Officieel meten we dat met het Bruto Binnenlands Product (BBP). Maar BBP-cijfers worden pas weken na afloop van een kwartaal gepubliceerd. In juli hoor je pas hoe de economie tussen april en juni presteerde. Maar als je in augustus nog op dat cijfer stuurt, loop je een kwartaal achter. Je handelt op een economie die al niet meer bestaat.

High frequency data veranderen dat. Denk aan de eerder genoemde dagelijkse vrachtvolumes, stroomverbruik, fabrieksactiviteit en zakelijke boekingen. Maar ook online zoekgedrag naar grote aankopen, hypotheekaanvragen per week, openstaande vacatures en containerdoorvoer in havens. Deze signalen laten al in realtime zien of de economische activiteit versnelt of juist vertraagt. En de nowcast-modellen combineren die signalen tot een actueel beeld van de groeidynamiek. Nog vóór het kwartaal voorbij is. Zo weet je in mei al hoe juni eruitziet. Niet achteraf, maar vooruit.

Voor inflatie geldt hetzelfde. Het officiële cijfer komt één keer per maand, meestal halverwege de volgende maand. Maar prijsveranderingen bij supermarkten, groothandels, benzinepompen en huurplatforms geven dagelijks inzicht. Daalt de prijs van benzine, stabiliseren de boodschappenprijzen, zakken de kortetermijnhuren? Dan weet je dat inflatie momentum verliest, ook al zeggen centrale banken dat pas weken later.

Ook consumentengedrag verraadt veel. In plaats van te wachten op het consumentenvertrouwen, kun je zien wat mensen écht doen. Dagelijkse pintransacties, creditcarduitgaven gecombineerd met restaurantreserveringen en bioscoopbezoek en hotelbezettingsgraden geven direct inzicht in het consumentenvertrouwen. Als mensen de hand op de knip houden en massaal vrije tijd schrappen, weet je dat de vraag kantelt.

Zelfs afvaldata blijken waardevol. Meer vuilnis betekent meer consumptie, meer industriële activiteit, meer output. Net als mobiliteitsdata: meer beweging van mensen en goederen = meer economische frictie = meer groei. Dat soort signalen zijn niet alleen actueel; ze zijn concreet. En dat is precies wat je nodig hebt om het kantelpunt van een regime te herkennen.

Conclusie.

Werken met vertraagde data én vasthouden aan een achterhaald wereldbeeld is zelden een bewuste keuze. Toch leidt die combinatie tot systematische achterstand. De markt is al doorgedraaid, terwijl portefeuilles nog worden gestuurd op cijfers die weken of maanden oud zijn, gebaseerd op aannames die niet meer gelden.

Daardoor worden risico’s beheerd volgens oude parameters, terwijl juist de nieuwe risico’s, zoals hardnekkige inflatie, afnemende groei, geopolitieke fragmentatie en verstoringen in kapitaalstromen, vaak buiten beeld blijven.

Wat zijn de gevolgen?

❌ De timing is te laat.
❌ De exposure is verkeerd.
❌ De informatie waarop gestuurd wordt, weerspiegelt de actuele situatie niet meer.

Portefeuilles blijven zwaar belegd in staatsobligaties terwijl de reële rente aantrekt. Veel beleggers blijven bovendien overwogen in groeiaandelen, terwijl de liquiditeit juist opdroogt. Ze schakelen naar defensieve sectoren op het moment dat de economie versnelt. Of ze blijven onderwogen in energie, terwijl grondstoffen al maanden outperformen. Intussen wordt vertrouwd op inflatiecijfers van vorige maand, terwijl supermarktprijzen, huurdata en energieprijzen vandaag al een heel ander verhaal vertellen.

High frequency data en nowcasts zijn in dit landschap geen instrumenten voor extra rendement. Ze zijn de voorwaarde voor goed risicobeheer en om überhaupt effectief te kunnen sturen. Alleen met actuele informatie kun je binnen een economisch regime tijdig je portefeuille aanpassen: van sectoren wisselen, posities afbouwen waar het risico toeneemt en juist opbouwen waar de kansen liggen.

En precies daar komt Regime Compass samen.

Het raamwerk onderscheidt economische regimes op basis van groei en inflatie. Maar zonder tijdige signalen blijft dat onderscheid theoretisch. Door regime-analyse te combineren met actuele data ontstaat een praktisch instrument: een manier om niet alleen te begrijpen in welk klimaat je zit, maar ook om tijdig te handelen wanneer dat klimaat verandert.

Niet om elke beweging te voorspellen. Wel om te voorkomen dat een portefeuille reageert op een wereld die al achter ons ligt.

Zien is belangrijk. Maar op tijd zien maakt het verschil.

Artikel “Proteqtor”.
Artikel “Compass Portefeuilles”.

Vraagt u zich af of het anders kan?

Voor beleggers die Regime Compass in de praktijk willen toepassen, zijn er drie Compass portefeuilles: Compass Core, Compass Advanced en Compass Extended.
Wie wil verkennen wat Regime Compass kan betekenen voor zijn of haar vermogen, is welkom om contact op te nemen voor een gesprek.

Disclaimer